“Opis
Lek Thiocodin o działaniu przeciwkaszlowym, hamującym odruch kaszlowy.
Skład
Substancjami czynnymi leku są: o kodeiny fosforan półwodny o sulfogwajakol
1 tabletka zawiera 15 mg kodeiny fosforanu półwodnego i 300 mg sulfogwajakolu.
Pozostałe składniki to: talk, skrobia ziemniaczana, magnezu stearynian.
Dawkowanie
Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza, lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 1 tabletka 3 razy na dobę, nie częściej niż co 4 do 6 godzin.
Lek należy przyjmować doustnie, podczas spożywania posiłków. Tabletkę należy połykać w całości, popijając szklanką wody.
Należy pić co najmniej 2 litry płynów w ciągu dnia. Ułatwi to odkrztuszanie wydzieliny.
Działanie
Tabletki Thiocodin zawierają dwie substancje czynne: kodeiny fosforan półwodny i sulfogwajakol. Kodeiny fosforan półwodny działa przeciwkaszlowo, hamuje odruch kaszlowy zmniejszając częstość napadów kaszlu. Sulfogwajakol działa wykrztuśnie, ułatwia przemieszczanie się upłynnionej wydzieliny w drogach oddechowych i jej odkrztuszanie. Tabletki Thiocodin należy stosować wyłącznie doustnie.
Wskazania
Leczenie suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny.
Przeciwwskazania
Kiedy nie przyjmować leku Thiocodin
jeśli pacjent ma uczulenie na kodeiny fosforan półwodny, sulfogwajakol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
jeśli pacjent ma astmę oskrzelową,
jeśli pacjent ma niewydolność oddechową (trudności w oddychaniu np.: spłycenie oddechu, oddech wolniejszy i (lub) nieregularny, rozedma płuc),
jeśli pacjent jest w stanie śpiączki,
jeśli pacjent ma mukowiscydozę (chorobę genetyczną polegającą na wytwarzaniu nadmiernie lepkiego śluzu),
jeśli pacjent ma rozstrzenie oskrzeli (przewlekłe zapalenie oskrzeli objawiające się kaszlem z odpluwaniem dużej ilości wydzieliny),
jeśli pacjent jest uzależniony od alkoholu,
jeśli pacjent jest uzależniony od opioidów (morfiny, heroiny),
jeśli pacjent ma mniej niż 12 lat,
jeśli wiadomo, że u pacjenta metabolizm kodeiny do morfiny przebiega bardzo szybko,
jeśli pacjentka jest w ciąży,
jeśli pacjentka karmi piersią,
jeśli pacjent odkrztusza wydzielinę (ponieważ lek ten hamuje odruch kaszlowy i może dojść do nadmiernego zalegania wydzieliny w drogach oddechowych)
Działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów): nudności i wymioty, zaparcia, zawroty głowy, uspokojenie.
Niezbyt częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów): reakcje uczuleniowe (świąd, pokrzywka, wysypka, wypryski skórne), nagłe zmiany nastroju (nadmierna radość lub smutek), zaburzenia oddychania (zmniejszenie częstości oddychania oraz płytki, nieregularny oddech), skurcz oskrzeli, kołatanie serca, spadek ciśnienia tętniczego i omdlenia, senność, zwężenie źrenic, zatrzymanie moczu, bóle głowy, ostry ból brzucha (dotyczy to głównie pacjentów po usunięciu pęcherzyka żółciowego), zmniejszenie apetytu, nadmierna potliwość, omamy (spostrzeganie nieistniejących przedmiotów), zaburzenia widzenia i słuchu, podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, którego objawem mogą być m.in. bóle żołądka (po zażyciu dużych dawek leku).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
Stosowanie innych leków
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.
Nie należy stosować leku Thiocodin z następującymi lekami:
przeciwlękowymi (np. chloropromazyna, diazepam, temazepam),
przeciwdepresyjnymi (np. inhibitory monoaminooksydazy, jak np. moklobemid, lub trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, jak np. amitryptylina) oraz w okresie 14 dni po odstawieniu tych leków,
przeciwhistaminowymi (leki stosowane m.in. w chorobach alergicznych),
nasennymi (np. diazepam, temazepam),
cytostatykami (leki stosowane w chorobie nowotworowej),
opioidowymi lekami przeciwbólowymi (morfina, heroina),
rozluźniającymi mięśnie szkieletowe (np.: diazepam, tetrazepam i temazepam – leki stosowane w obniżaniu wzmożonego napięcia mięśniowego),
klonidyną (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego),
lekami stosowanymi w chorobie Parkinsona (np. lewodopa, selegilina),
metoklopramidem (lek o działaniu przeciwwymiotnym i pobudzającym perystaltykę jelit, tzn. pracę jelit),
chinidyną (lek stosowany w zaburzeniach rytmu serca),
antybiotykiem – ryfampicyną,
lekami zawierającymi alkohol.”
