Alessandro Baricco – Silk, Ալեսսանդրո Բարիկկո – Մետաքս, 1, Antares

As Alessandro Barricco himself wrote: “This is not a novel. Not a story. This is a story. It starts with a man crossing the world and ends with a windy day with a lake in its place. The man’s name is Herve Joncur. The lake is not known. It could be said to be a love story. But if that were the case, it would not make sense to tell it. “There are desires and pains in between that you know well what they are, but you do not have real names by which to call them.”/Ինչպես հենց ինքը՝ Ալեսսանդրո Բարիկկոն է գրել՝ «Սա վեպ չէ: Ոչ էլ պատմվածք: Սա պատմություն է: Սկսվում է մի մարդուց, որը կտրում է աշխարհը, և ավարտվում մի քամոտ օր, մի լճով, որն իր տեղում է: Մարդու անունը Էրվե Ժոնկուր է: Լճինը՝ հայտնի չէ: Կարելի էր ասել, որ սիրո պատմություն է: Բայց եթե միայն դա լիներ, իմաստ չէր ունենա այն պատմելը: Արանքում կան ցանկություններ, ցավեր, որ լավ գիտես՝ ինչ են, բայց իսկական անուններ չունես, որոնցով կոչես դրանք… »: